27
dec

Een bijzonder afsluiting van 2019

In de laatste dagen van dit jaar wil ik iets bijzonders doen en ga ik een persoonlijk coaching-traject t.w.v. 500 euro cadeau doen. Waarom? Lange tijd heeft mijn leven in het teken gestaan van wanhoop, boosheid, stoer gedrag, agressie, machteloosheid en verdriet. Gelukkig heb ik de kans gekregen om dit te veranderen.

Ik weet hoe het voelt

Juist omdat ik weet hoe het voelt om geen uitweg meer te zien, nachten wakker te liggen en verdriet te hebben om dingen waar ik geen verdriet over wil hebben, wil ik ouders en kinderen die nu problemen ervaren de kans geven om weer in verbinding te komen met elkaar.

Een lastige puber

In mijn puberteit werd ik bestempeld als lastig met als gevolg dat ik op verschillende scholen heb gezeten. Helaas steeds een niveautje lager. De buitenwereld zag een stoere meid. Wat niemand in de gaten had was dat ik een masker droeg. Diep van binnen was ik eigenlijk een heel bang meisje. Bang om te falen. (Lees: om niet goed genoeg te zijn). Uiteraard had dit voor een groot deel te maken met mijn opvoeding. Niet dat ik mijn ouders wil afvallen. Integendeel. Zij deden en doen hun uiterste beste en houden heel veel van me.  Maar ze konden me niet altijd geven wat het beste voor me was.

Mijn zoon kwam in de problemen

De geschiedenis herhaalde zich. Ik kreeg drie kinderen. Ook ik houd zielsveel van mijn kinderen maar gaf hen niet altijd wat het beste voor hen was. Simpelweg omdat ik het niet had geleerd. De gevolgen voor mijn oudste zoon zijn groot. Hij kan net als ik goed leren maar heeft geen enkel diploma gehaald. Maar dat is niet het ergste. Met vijftien jaar raakte hij verslaafd aan Speed. Uiteraard met dramatische gevolgen. Hij en ik raakten volledig van elkaar verwijderd. 19 jaar was hij toen ik hem uit onmacht op straat heb gezet. Gelukkig kon hij bij zijn vader terecht. 

Doorzetter

Mijn ouders gaven me misschien niet op alle gebieden wat ik nodig had. Ze leerden me wel om door te zetten. Met een dosis wilskracht en een intens diep verlangen om mezelf én mijn zoon beter te leren begrijpen ben ik gaan studeren. Nu vier jaar later studeer ik af als psychosociaal- én kindertherapeut. Gelukkig is mijn wens vervuld en ben ik mezelf én mijn zoon veel beter gaan begrijpen.

Wij zijn niet verkeerd, lastig of agressief

Ik ben gaan inzien dat wij niet lastig waren maar het lastig hadden. Wij zijn van oorsprong niet vervelend, verkeerd, lastig, agressief of wat dan ook. We zijn zachte, lieve gevoelige mensen. Wat wij nodig hadden (en hebben) is dat we door onze ouders écht gezien werden/worden. Dat onze ouders voorzichtig door het masker van stoer gedrag en agressie heen durfden prikken en konden zien wie daarachter verstopt zat. En ik ben me bewust van mijn dubbelrol in deze. Ik ben het kind wat niet voldoende gezien werd maar ook de ouder die niet onder het masker van mijn kind durfde te kijken.

Eind goed, al goed

Gelukkig is alles op zijn pootjes terecht gekomen en weet ik dat er onder het masker van mijn zoon een hele lieve, gevoelige jongen schuil gaat. Het was geen gemakkelijke weg maar het is ons gelukt om weer in verbinding te zijn met onszelf en elkaar. Het contact met mijn zoon én mijn ouders is beter dan ooit tevoren. En dat gun ik andere ouders en kinderen ook.

Win een coachingstraject

Ken, of ben je een ouder die problemen ervaart met een kind? Stuur dan een mail waarin duidelijk beschreven staat waarom degene een persoonlijk coaching-traject nodig heeft en verdient naar esther@mijnkindisverslaafd.nl. Persoonlijk lees ik alle brieven en trek uit de inzendingen een winnaar. Vanwege de privacy gevoeligheid ga ik dit niet bekend maken via Social Media maar bel ik de winnaars persoonlijk op. Vergeet dus niet om een telefoonnummer te vermelden.

Ik wens jullie allemaal een liefdevol en gezond 2020!

 

Help je mij dit artikel te delen? Dank je wel!



Interessant artikel?

Vul je emailadres hieronder in, dan stuur ik je mijn blogupdates met advies direct toe.